Bilirsiniz, büyük turnuvalarda genellikle insanların ilgisini çekebilmek için turnuvanın en zorlu grubu ölüm grubu olarak adlandırılır. Bu çok eskiden beri bir adet haline gelmiş durumda... Sayısız hikayeler üretilir bu gruplarla ilgili ve izlemekte her zaman zevkli olur bu maçları... Ama içinde bizimde olduğumuz bir grubun ölüm grubu olarak adlandırılmasına gönlüm razı gelmiyor nedense. Bu gruptan çıkmak o kadar zor ki...Bir sayalım ünvanları dilerseniz.... Son iki Avrupa Şampiyonu Yunanistan ve Litvanya,  Son Amerika Şampiyonu Brezilya, Okyanusya Şampiyonluğunu tarihinde bir kez kaçıran Avustralya ve Katar grubumuzdaki takımlar... Şimdi milli takımımızda dahil olmak üzere grubumuzu değerlendirelim...

Yunanistan: Grubun en güçlü takımı olarak değerlendirebiliriz onları... Son Avrupa Şampiyonasında kazandıkları altın madalya zaten onları yeteri kadar açıklıyor. Her şeyden önce tam bir takımlar. Kısa ve uzun rotasyonlarında çok yönlü tehlikeleri oyunculara sahipler... Papaloukas, Diamantidis ve Spanoulis gibi her koçun takımında görmek isteyeceği üç kısanın yönettiği bir takımdan bahsediyoruz. Hazırlık dönemini de gayet iyi geçirdiklerini düşününce endişelenmemek elde değil doğrusu. Zaten onlarla tarihten gelen bir rekabetimiz var. Badminton oynasa bile inanılmaz bir çekişme olur bu iki komşu arasında. Diyecek bir şey yok. Dünya basketbolunda söz sırası artık Yunanistan’a geçti. Ve işimiz onlara karşı çok zor..

Brezilya: Merak etmeyin, basketbolda bir Ronaldinho’ya, Ronaldo’ya sahip değiller, sahada samba da yapamıyorlar. Kısacası futbol takımındaki pahalı ve süslü ayakların basketbol versiyonlarını henüz yetiştirmediler. Ama bu onları rahat yeneriz anlamına da gelmesin sakın. Aslında grupta en çok dikkat etmemiz gereken takımlardan biri de onlar. Çok sert oynuyorlar, çok sert... Bunu anlatmak zor. Sahada varını yoğunu ortaya koyan oyuncuları var. Andersen Varejao, Leandro Barbosa, Tiago Splitter gibi üç yetenekli genç oyuncu sürüklüyor bu takımı... Şimdi asıl soru şu... Biz onlarla yapacağımız mücadelede bu sert oyunlarına karşı ne kadar mücadele edebileceğiz? Soğukkanlı davranabilecek mi oyuncularımız? İşte bu sorular insanın kafasını bulandırıyor. Ne olursa Brezilya bu turnuvanın en güçlü takımlarından biri ve kürsü içinde büyük şansları var.

Litvanya: Hayır yine mi Litvanya? Kuralar çekilip gruplar belli olduğunda ilk söylediğim şey bu olmuştu. Çünkü malumunuz ülkemizde büyük bir Litvanya Sendromu var. Maalesef tarihimizde hiç bir maçta yenememişiz onları. Peki bu sefer yine mi bizi hezimete uğratacaklar? İşte sorulması gereken bu. Ve bu sefer galiba bazı şeyler değişecek gibi...Tamam belki onları yenmek yine imkansız ama az da olsa bir şansımızın olduğu kesin. Çünkü her ne kadar Macijauskas gibi mükemmel bir oyuncuları oynayacak olsada bu sefer eski Litvanya’nın kendine has özeliklerini sergileyemiyorlar. En azından hazırlık maçlarında bunu gördük. Umarım onları böyle kötü yakaladığımız dönemde yeneriz. Tek isteğim bu. Yeter ki bu sendrom bitsin başka hiç bir şey istemiyorum.

Türkiye: Kadromuz eksik, oyuncularımız tecrübesiz, tamam bunların hepsini kabul ediyorum ama bu sahada mücadele etmeyeceğimiz anlamına gelmiyor değil mi?. Umarım kendimize yakışan oyunu sergileriz. Umarım yenilsek de sahaya çıkıp cesur bir oyun sergileriz. Yoksa takımımızda geri dönülemez problemler çıkar her zaman olduğu gibi. Ben en azından ilk üç şansımızın olduğunu düşünüyorum. Ne olursa olsun, bu kadro ilk üçe girebilir bence...

Katar: Onlar için güzel bir tatil fırsatı bu bence. Hiç bir iddiaları yok. Grupta bir nevi seyirci   görevini görecekler.

Avustralya: Grupta gözümüze kestirdiğimiz ve bizle başa baş mücadele edebilecek takımlardan biri de Avustralya... Gerçekten de basketbol olarak bize benziyorlar. Ancak bir yönde bizden üstünler. O da boyalı alanda... David Andersen ve Andrew Bogut gibi Avrupa’nın ve NBA’in iki yıldız uzunu aynı takımda mücadele ediyor. Mükemmel bir durum onlar için. Ama David Andersen’in sezon içinde yaşadığı sakatlık onları ne kadar etkiler? Kilit nokta burası. Onların kaderi David Anderse’in ellerinde...

 İşte grubumuzdaki rakiplerimiz bunlar... Gerçekten de tam bir ölüm grubundayız. Ama her şey yine bize bağlı. Bu sefer çıkıp doğru düzgün mücadele etmeliyiz. Yeter ki bunu yapalım. Gerisi hiç önemli değil.