Turnuvanın başından beri zevkli mücadeleler izledik, muhteşem düellolar, harika maçlar gördük ve bunun sonucunda Avrupa Basketbolunu ve NBA'i gelecekte sallayabilecek bazı yıldız adaylarıyla tanışma fırsatı bulduk. Ben de bu yazımda bana göre turnuvada öne çıkan genç yeteneklere değinmek istiyorum. İşte karşınızda basketbol dünyasının yeni yıldızları;

Igor Miloseciv: Yunanistan'ın ikinci tura çıkmasında çok önemli bir paya sahip olan Milosevic 1.93 boyunda ve şu ana kadar oynadığı oyunla turnuvanın en iyi guardlarından biri olarak gösteriliyor. Bir kere doğuştan bir lider, takımını bir komutan gibi yönetiyor. Yaşına göre de son derece olgun ve hücumun tıkandığı, durgunlaştığı anlarda sahneye çıkıyor. Yunanistan özellikle onun olmadığı dakikalarda çok zor hücüm ediyor, rakipleri karşısında sıkıntılar yaşıyor. Ancak bu kadar iyi özelliğininin yanında eğer büyük bir oyuncu olmak istiyorsa şutunu geliştirmesi şart... Özellikle de üçlüklerini...

Çünkü şu ana kadar kullandığı 14 üçlükte sadece 3 isabet buldu. Tabi daha bu adam 20 yaşında ve bunun da üstesinden gelebeilecek karaktere sahip ... Bakalım Milosevic beni haklı çıkartıp büyük bir guard olacak mı?

Mantas Kalnietis: Madem ki yazıya bir guardla başladık, öyle de devam edelim. Kalnietis de yeni nesil guardlar arasında çok özel bir yere sahip... Bir çok konuda bize Milosevic'i hatırlatıyor. Çok hızlı ve bu özelliği sayesinde rakiplerini çok rahat ekarte edebiliyor. Ayrıca çok atletik ve bize şu ana kadar muhteşem smaçlar izletti. Az önce Milosevic'e çok benziyor demiştim, gerçekten de öyle... Sorunları bile aynı... Kalnietis'de üçlüklerden yana bayağı dertli... Aslında ilk iki maçta bu konuda da iyi bir izlenim vermişti ama son iki maçta bu konuda ortaya koyduğu kötü performansı bizlere sınıfta kaldığını gösterdi. 12 atışta 2 isabet... Gerçekten bayağı kötü... Bir guard bence en azından ortalama br dış şutör olmalı...Onunda geliştirmesi gerekiyor. Çünkü birçok maçın kritik anlarında buna çok ihtiyacı olacaktır. Kalnietis bu kadar iyi özelliğinin yanında dış şutlarınıda geliştirirse Litvanya basketbolunun guard bölgesi Jasikevicius'dan sonrada ehil ellere emanet edilmiş olur.

Hakan Demirel: Hakan'ı buraya koymamın nedeni asla bu turnuvadaki performansı değil. Zaten beni biraz bayağı hayal kırıklığına uğrattı bu turnuvada... Ancak onu kariyerinin başından beri az çok seyreden biri olarak onun bu yazıda bahsedilmeyi hakeden bir oyuncu olduğuna inanıyorum. Hakan bu turnuvada belki abartılacak derecede kötü oynamadı, Ümit Milli Takımızı yine az çok yönetti. Ama bence liderlik özelliğini sahaya hiç yansıtamadı. Özellikle de kendine olan güvenini kaybettiğini rahatlıkla görebiliyoruz. Benim yinede umudum var, Hakan hala kendine gelebilir ve ileride hem A milli takımın hem de Fenerbahçe'nin değişmez oyuncusu olabilir. İnanın onda bu potansiyel var.

Mantyas Pocius: Pocius'un eğer biraz şansı olabilseydi bizden önce Amerikan basının gündemine düşerdi. Ama çok şanssız bir oyuncu. NCAA'lerde Duke forması giyen Pocius, süper şutör JJ Reddick'in arkasında kalmıştı geçen yıl... İşte bu yüzden şanssız diyorum ona. Çünkü JJ Reddick bir Duke efsanesi haline geldi, kısa zamanda büyük bir taraftar desteğine sahip oldu. Ancak Reddick bu sene draftta 11. sıradan Orlando tarafından seçilince meydan şimdiden Pocius'a kalmış gibi görünüyor. Pocius Avrupa Ümitler Şampiyonasında çıkış yapan oyunculardan biri. Çok iyi bir şutör öncelikle... Dış şut konusunda güvenilebilecek bir isim. Zaten Kalnietis'le birlikte Litvanya'nın en önemli ismi. 32 sayı attığı Bulgaristan maçında tam bir şölen yaşattı İzmir'li basketbolseverlere. Şimdi sıra geldi Amerikan basketbolseverlere. Ne yani yapamayacağını mı düşünüyorsunuz?

Cenk Akyol: Ümit Milli Takımımızın en önemli oyuncularından Cenk Akyol turnuvanın en çok tartışılan oyuncularından biri... Onun hakkından çok büyük soru işaretleri var. Şımarık bir oyuncu mu yoksa değil mi? Peki acaba bencil bir oyuncu mu ? Sorular, sorular, sorular... En iyisi görüşümü baştan belirteyim. Ben Cenk'in bencil veya şımarık bir oyuncu olduğuna inanmıyorum. Ama bütün şanssızlıklar turnuva boyunca onun başına geldi. Kendini göstermeye çalıştı, bazı maçlarda çok iyi oynadı arkadaşlarına da çok yardımcı oldu ama bazen durumu abarttı, üstüste hücumlarda sürekli topları o kullandı ve bu onun bencil bir oyuncu olarak görülmesine neden oldu. Tabi bunda onun da suçu var. Şutunun girmediği zamanlarda bu konuda ısrar etmemeli, kendine hücumda bazı alternatifler yaratmalı... Bu onun çok yararına olacaktır. Onun dışında bence çok yetenekli veeğer giderse NBA'de ileriki yılarda iş yapabilir.

Souarata Cissé: Fransa'da gerçekten çok önemli bir nesil yetişiyor. Çok atletik oyuncuları var, iyi şutörlere sahipler, hızlı guardları, sağlam uzunları var. Ama bu topluluğu zirveye çıkartan, her oyuncunun değerinin artmasını sağlayan oyuncu Souarata Cissé... Cissé çok özel bir oyuncu. Takımının her konuda en önemli oyuncularından biri.  Üçlük atabiliyor hem de çok iyi bir yüzdeyle. Ayrıca çok atletik bir adam ve inanılmaz smaçlar basabiliyor. Benim Fransa'da en beğendiğim oyuncu. Tabi sadece ben değil herkes ondan bahsediyor. NBA radarlarına çoktan girmiş durumda. Fransa yeni yıldızını buldu. Ne diyelim, hayırlı olsun!

Ersan İlyasova: Milli takımızın lideri Ersan'ın olmadığı bir turnuva yazısı saçma olurdu zaten. Başta onun azmini alkışlamalıyız. Geçirdiği byük sakatlıklar sonrası bu denli önemli bir seviyeye gelmesi bile takdire değer. İnanılmaz oynuyor gerçekten ama onu yakından tanıyanlar, altyapıdan beri takip edenler bu performansını yeterli bulmuyor. Çünkü Ersan dikkat ederseniz içeriye girmekten çoğunlukla imtina ediyor. Dış şuta dayalı bir oyun sergiliyor. Ama bu bence çok normal. Çünkü daha çok genç yaşta sakatlıklar onu basketboldan bayağı uzak tuttu. Tabi bu durumdan psikolojik olarak derinden etkilendi. Ama tekrar yavaş yavaş düzeliyor ve bence basketbol dünyası büyük bir yıldız kazanıyor. Ersan eğer biraz içeriden oyunun geliştirirse ileride tutulamaz gibi geliyor. Sizce de öyle değil mi?

Ntousan Sakota: Yunanistan Baskebolunun gelecek yıllardaki en büyük yıldızı olan Sakota üç posizyonda birden oynayabilen komple bir oyuncu. Boyu 2.09 ama çok atletik. Aynı zamanda süper bir şutör. 20.5 sayı 6.3 ribaund ortalamları zaten her şeyi çok iyi özetliyor. Sakota çok olgun bir basketbolcu ayrıca Milosevic'le güzel ikili oyunlarda oynayabiliyor. Takımıda zaten bu ikili taşıyor. Sakota'yı izlemek insana gerçekten çok zevk veriyor. En azından bana...

Jose Angel Antelo: İspanya'nın gruptan çıkamaması herhalde bu turnuvanın en önemli sürprizlerinden biri oldu. Bana göre öyle... Her ne kadar Sergio Rodriguez gibi önemli bir oyuncularından yoksun olsalarda yinede ilk turda gruptan çıkamayıp klasman maçlarına kalmaları büyük bir hayal kırıklığı oldu onlar için. Ancak İspanyolları mutlu eden tek bir oyuncu var. O da Jose Angel Antello... Bir pivot olmasına rağmen yumuşak bileği ona büyük bir avantaj sağlıyor. Ribaundlarda boy dezavantajına rağmen yinede fena değil. İlk maçlardan beri her yönüyle İspanya'nın tek ayakta kalan ismiydi. Bravo doğrusu.

Oguz Savaş: Tamam tamam biraz bizimkilere torpil yaptım kabul ediyorum ama bazı oyuncularda beni çok etkiledi. Oğuz da bu oyunculardan biri. Bu sene Ülker'de süre bulduğu dakikalarda çok iyi bir izlenim vermişti ama doğrusu bu derece gelişmesini beklemiyordum. Hüseyin'den beri bekldiğimiz gerçek bir pivotu bulduk galiba. Oğuz böyle giderse ileride kimse tutamaz onu...

Nikola Dragovic: Sırbistan Karadağ turnuva başından beri bizle birlikte en büyük şampiyon adayı olarak gösteriliyordu. Oynadıkları oyunla da bunu en iyi şekilde gösteriyorlar. Çok komple bir takım öncelikle. Savunmaları ve hücümları çok iyi. Ve Dragovic gibi süper bir oyuncuya sahipler . 2.03 boyundaki Dragovic iyi bir şutör ve takımının lideri. Gerçekten Sırpların en önemli kozlarından biri. Eğer bizle eşleşirlerse Ersan'la onun mücadelesini dört gözle bekliyorum.