Popüler çocuk oldu ilk kez o dönemlerde Arenas. Ünlü bestekar, güftekar, düşünür, bale koregrafı Cem Uzan’ın da dediği gibi ‘’Ezilenler iktidar olacaktı’’ NBA’de. Arenas da oldu, hem de kendini ‘’Ayrıcalıklı İnsanlar Kulübünün’’ bir üyesi yapacak kadar...

Hayat hiç bir zaman kolay olmadı Arenas için. Bu noktaya gelirken yaşadığı zorluklar, aşağılanmalar, alaylar onun vücunda adeta kamçılayıcı bir etki yarattı. Lise, üniversite, NBA’deki ilk yılları...Her zaman, ne koşulda olursa olsun, yaşadığı olumsuz durumları pozitife çevirmeyi başarması sayesinde belki bugün bu övgülerin sahibi oluyor. Kötüsün dediler, NBA’e gidersen 0 (yazıyla sıfır, rakamla sıfır, her durumda sıfır) sayı ortalamayla oynayacaksın. Arenas ne yaptı peki takmadı mı bunu? Yok hayır, taktı hem de forma numarasını 0 (yine yazıyla sıfır) yapacak kadar. Kendisiyle dalga geçebilen adamlara bayılıyorum. Arenas da onlardan biri. Ne demişti o güzel Garden State filmindeki bir sahnede Natalie Portman: ‘’Hayat kendine gülemediğinde daha sıkıcı hale gelir’’ Hakikatten de geliyor. Ama Arenas gelmesine izin vermedi, yapmadı bunu...

Bilirsiniz işte, spor tarihi hep aykırı adamları baştacı etmiştir. Ya da taraftarlar mı desek? Futbolda Robbie Fowler, teniste toprak kort fatihi olan Aç İspanyollar, Stefi Graf ile evlenmeden önceki Andre Agassi, eski Beşiktaş’lı Pascal Nouma, basketbolda Allen Iverson ve niceleri...Bu heriflerin ortak noktası; diğerlerinden farklı yolları/yöntemleri deneyerek varolmak istemeleri ve başarılı olmaya çalışmaları değil mi? Robbie Fowler bugün hala Liverpool forması altında top koşturuyorsa, çoğu maçta 1 dakika bile oynamamasına rağmen taraftarlar tarafından ‘’tanrı’’ diye çağırılıyorsa bunun sebebi her şartta farklı olması ve karakterinden ödün vermeyerek bildiği yoldan gitmesidir. Farklı işte bu adam, ırkçı hareketlere karşı olduğunu belirtmek için bir maça yüzünü siyaha boyamış şekilde çıkacak kadar farklı, kendine ‘’Keş Fowler’’ diyenlere cevaben attığı golden sonra çimlere yatarak kokain çeker gibi yapacak kadar farklı, yerde kaldığı bir pozisyonda lehine penaltı veren hakeme ‘’hayır değildi’’ diyecek kadar farklı...

Arenas’da böyle bir adam. Kaan Kural’ın tabiriyle ‘’Basketbol Psikopatı’’. İnternet sitelerine yazdığı günlüklerde yaptığı ‘’bugün 50 sayı atacağım, rahat kazanacağız’’ türünden iddialı açıklamaları, playoff’larda elendikleri maçın ardından kendisine sadece 1 gün izin verip sonrasında hemen çalışmalara başlaması, kötü oynadığı bir maçın devre arasında soyunma odasında formasıyla birlikte duşa girmesi, ya da her sabah iki köpeğiyle birlikte yaklaşık 10 km. koşması falan filan...Ziyadesiyle ilginç bir adam yani bu. İlginç, çok ilginç. ‘’Bu maçı kazandık, önümüzdeki maçlara bakacağız, benim gol atmam önemli değil, önemli olan takımın galibiyeti, Hıdır abi enfes ortaladı bana dokunmak kaldı’’ tarzı bir jargona alışmış bizlere hayli enteresan geliyor dedikleri...’’Beni milli takımdan uzaklaştırdılar, onların hepsinin takımlarına 50 sayı atacağım’’ diyor mesela bu adam, diyor ya bu bana yeter, gerisi önemli değil.

Kobe Bryant, Lebron James, Dwyane Wade, Allen Iverson gibi isimlerin yanına Gilbert Arenas ismi de yazılıyor son zamanlarda. Saydıklarımın hepsi iyi çocuklar(!), hepsini seviyorum ama Arenas başka. Iverson ne kadar başkaysa Arenas’da o kadar başka. Iverson ne kadar aykırıysa Arenas’da o kadar aykırı. Öyle yani... Hem Ahmet Çakar’ın reklamlarda dediği gibi 5. olursan ilk 5’e girersin ama 6. olursan ilk 10’da sayılırsın. Arenas ilk 5 içinde şu sıralar...

Peki Arenas’ın hataları yok mu? Var tabii ki ama şu aşamada hiç mi hiç umrumda değil. Kusura kalmayın. Satılmış spor basını işte ne olacak! Kazım Kanat’ın Rico paşası, Selim Soydan’ın Alex de Souza’sı ya da Murat Kosova’nın Ermal Kuqo’su varsa benim de Arenas’ım var. Olsun o kadar da. Bana fazla üçlük kullandığından, hırsını dizginleyemediği dönemlerde takımına zarar verdiğinden ya da bencil olduğundan falan bahsetmeyin, Gilbert Arenas zaten hep Gilbert Arenas...