Üstüne üstlük Phoenix gibi göze hoş gelen bir hücum basketbolu oynayarak, hem de bütün sezon yedeklerinden ciddi bir katkı alamamaktan yakınan Detroit'e karşı Brent Barry, Robert Horry, Rasho Nesterovic, Beno Udrıh gibi yedekten gelip anında takımına olumlu katkı  yapabilecek  nitelikte  oyun-

culara sahipti. Nitekim ilk iki maçta da Ginobili ve Duncan ın müthiş oyunlarıyla Spurs , Detroit'i adeta ezip geçti. Zaten NBA çevrelerinde de Detroit'in en fazla bir maç alacağı konusunda herkes hemfikir konumdaydı. Gerçekten de iki takımın ilk iki maçtaki oyununa bakıldığında bu yorumun o an yapılabilecek en sağlıklı yorum olduğuna kanaat getirilebilir.

   Seri Detroit'e taşındığında ise Detroit bir şampiyonun yüreğinin asla hafife alınmayacağını herkese gosterdi ve evindeki ilk iki maçı kazanarak seriyi 2-2 ye getirdi.

    Şimdi sıra şampiyonluk yolunda serinin en kritik ve bir o kadar da zor olan  maçına gelmişti. Beşinci maçta iki takımında sahaya özel bir şeyler koyması gerekiyordu. Özellikle Spurs cephesinde o ilk iki maçtan sonraki güzel ve iyimser hava birden dağılıvermişti. Zaten son şampiyon Detroit in The Palace of Auburn Hills deki iki maçta da gerçek oyununa dönmesinin ve deyim yerindeyse şahlanışının Spurslü oyuncuların moralini bozmaması beklenemezdi. Spurs’un  kazanması için Duncan, Ginobili, Parker üçlüsünün acilen ilk iki maçtaki oyunlarını sahaya yansıtmaları gerekiyordu. Çünkü bu adamlar Spurs için  önemli adamlardı ve onlar iyi oynamadığında Spurs de hiç bir varlık gösteremiyordu. Bu kritik maçta da Duncan, Ginobili ve Parker beklentilerin altında bir oyun sergiliyorlardı ama takımı bu kötü durumdan kurtarıp galibiyete doğru götüren oyuncu karanlıklar arasından birden beliren ve herkese daha maçın bitmediğini sayılarıyla anlatan Robert Horry oldu.  Peki beşinci maçtan sonra Spurs cephesinde en çok konuşulan adam olan Robert Horry bu maçta  gerçekten neler yaptı.

   1.'si Spurs’ ün sayıya en çok ihtiyaç duyduğu anlarda ortaya çıkıp takımını rahatlatan basketlerde bulundu. Özellikle dördüncü periyotun son dakikalarında serinin başlarında iyi faul atan Duncan’ın faul kaçırdığı anlarda yaptığı sayılarla maçın uzatmaya gitmesini sağlayan adam oldu.

    2. olarak dördüncü periyot demişken Robert Horry’nin yaptığı o enfes smacı es geçersek Horry babaya haksızlık etmiş oluruz. Maçı izleyen herkesin ağzını açık bırakan , Horry’den beklenilmeyecek derecede spaktaküler olan bu hareket benim ve benim gibi binlerce izleyicinin bir dakika boyunca hareketsiz ve bir o kadar da şaşkın bir vaziyette ekrana bakmasına neden oldu.

    3.'sü  topun el yaktığı, çoğu kişinin topu eline almaktan korktuğu anlarda son topu kullanma görevi belki de ona verilmemişti ama Robert Horry o anın vermiş olduğu  cesaretle Ginobili’den aldığı topu maçın bitmesine beş saniye kala üç sayı çizgisinin gerisinden sayıya çevirerek, soğukkanlılığını ve liderlik özelliğini cümle aleme bir  kere daha duyurdu.

    Beşinci maçta bana göre mükemmele yakın bir performans ortaya koyan Robert Horry i belki sevmeyebilirsiniz.(Özellikle Detroit taraftarları.) Ama onun beyefendiliğine diyecek sözünüz yoktur herhalde.
 

 Geçen sezon Indıana-Detroıt maçındaki kavgayı hatırlıyor musunuz?

  Ben Wallace'ın Ron Artest'i gereksiz yere ittirmesini, ardından tribünden atılan ve kendisine isabet eden madde nedeniyle sinirlenen Artest in o hışımla  seyircilere  dalıp 

kendisine bu bira şişesini atan adama saldırmasını ardından çıkan arbede de Indıanalı birkaç oyuncunun daha trübünlere çıkıp Artest'e yardım etmesini...

             İşte NBA adına kara leke olarak nitelendireceğimiz olayların yaşanmasının ardında beyefendi tavırlı oyuncuların sayısının azalması yatıyor. Sadece işine konsantre olan, iş ahlakı yüksek oyuncuların sayısı azalırken, buna ters bir şekilde zihinsel anlamda gelişimini tamamlamamış, kaprisli, yedek kaldığında daha çok çalışıp takıma girmeye uğraşmak yerine kulüp içerisinde sorun çıkartan oyuncuların sayısı giderek artıyor. Robert Horry gibi egosu şişkin olmayan, yedek bırakıldığında bunu sorun yapmayan,final serisinin beşinci maçında da görüldüğü gibi takımının ona ihtiyacı olduğu anlarda ortaya çıkan, takımda ki rolünü benimseyip, takım için hiçbir zaman vazgeçilmez olmadığını bilen ve buna göre hareket eden oyunculara hem NBA'in hem de benim gibi sadece güzel basketbol izlemek isteyen taraftarların ihtiyacı var.

            Yazının içinde size anlatmaya çalıştığım Horry’e izninizle bir soru sormak istiyorum

             Robert Horry sorum sana

             94 ve 95 de Houston da 99,2000 ve 2001 de Lakers da ve bu sezon da Spurs'da şampiyon olup üç farklı takımda NBA kupasını kaldıran sen!

             NBA final serilerinde toplamda en çok üçlük isabeti kaydeden sen!

             Oynadığın 198 Playoff maçı ile bu kategoride üçüncü olan sen!

             Bu sene ki NBA finallerinde tutturduğun % 48 isabet oranıyla bu alandaki rekoru da kıran da sen!

             Başarılarına yeni başarılar ekleyip son saniye basketlerinle daha birçok takımın canını yakmaya devam mı edeceksin?

              Evet dediğini duyar gibiyim.

              Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşçakalın ...